Ana içeriğe atla

Bir Umuttur Yaşamak: Lidyalılar, Çevre Baskısı ve Görünmez Duvarlar

Merhaba!

Bir Umuttur Yaşamak! Umutlarımızı korumakta zorlansak da , yıkılsak da çoğu zaman hayatın darbeleri ile yılmadan, yorulmadan ve bıkmadan yaşamalı bu hayatı umutla ve coşkuyla. Bazen kendi kendime "Keşke Lidyalılar parayı bulmasalardı." diyorum. Hayat daha bir güzel olurdu sanki. Alışverişlerde mübadele (değiş tokuş) sistemi ile devam etseydik. Buğday verip pirinç alsaydık ya da tuz verip şeker alsaydık. Olur muydu acaba? Doğrusu sorumun cevabından pek emin değilim ama... İnsan bazen çıkışlardan uzaklaşınca içine dönüyor ve karartıyor dünyasını. Kendisi ile çevresi arasına görünmez bir duvar örüyor, kabuğuna çekiliyor.


Bir Umuttur Yaşamak, Umutsuzluklara İnat.

Etrafımıza bakındığımızda pek çok kişinin kendisini duvarlara hapsettiğini görebiliriz. Bu kimi zaman kendinden kaynaklanan sebeplerden kaynaklanabilir, kimi zaman da "Çevre ne der?" endişesinden olabilir. İnsan hayatını başkalarının tepkilerini düşünerek yaşamaya başladığı anda kendisini duvarlar ardına değil, kocaman ve yıkılmaz bir kalenin içine hapsetmiş demektir.

 
Virane Olan Evdir, Hayat İnatla Sürmeli...

Kaygılarımızı ve korkularımızı bir yana bırakıp saygı ve sevgi çerçevesinde hayatımızı yaşamalıyız. En başta söylediğimiz gibi, "Bir Umuttur Yaşamak" ve asla umudumuzu yitirmemeliyiz.


Esen kalın...




Sizin Hikâyeniz Nedir?

Bu satırlar sizde hangi anıyı veya düşünceyi uyandırdı? Aşağıdaki yorum bölümünde düşüncelerinizi paylaşın, sohbete birlikte devam edelim.

Yorumlara Katıl ↓
Yeni Yazıları Kaçırmayın

İzmir’den yeni notlar, gözlemler ve fotoğraf hikayeleri yayınlandığında doğrudan e-postanıza gelsin.

Yorumlar

İlginizi Çekebilecek Diğer Yazılar