Ana içeriğe atla

Zamanı Durdurma Tutkusu: Sokak Düğünlerinden Bugüne Fotoğraf Yolculuğum

Siyah omuz askılı fotoğraf makinesi çantası ve önünde duran kılıflı kompakt fotoğraf makineleri
Fotoğraf Makinelerim (Başka Bir Hikâyede...)

Yıllar öncesinden kalmış bir karede donup kalmış mahalle arası bir sünnet düğünü, arkada davul-zurna sesi ve kalabalığın arasından o anı yakalamaya çalışan fotoğrafçıyı takip eden meraklı bir çocuk... Fotoğraf benim için hiçbir zaman yalnızca deklanşöre basmak olmadı; akıp giden zamana karşı konulmuş sessiz bir itiraz, yaşanmışlıkları yarınlara taşıyan en vefalı hafıza oldu.

Buraya uğrayıp benimle zamanını paylaşan her konuğuma en iyisini sunmak istiyorum. Akıp giden vakitte durup nefes alabilmek, o anın kıymetini bilmek ve geriye güzel izler bırakabilmek benim için çok değerli.

Zaman elimizdeki en büyük hazine; tekrarı yok, ilavesi yok. Sadece "şimdi"  var ve güzel anılar biriktirebilmek her şeyden kıymetli.

Sokak Düğünlerinden Başlayan Bir Merak

Benim için anıları biriktirmenin en özel yolu olan fotoğraf tutkusu, çocukluk yıllarımda başladı. O yıllarda sünnet düğünleri, kına geceleri ve nişanlar çoğu zaman sokaklarda yapılırdı. İmkânı olanlar ise düğün salonlarını, çay bahçelerini ya da kahvehaneleri tercih ederdi. Hepsinin ortak noktaları vardı: davul zurna, org veya orkestra; ikram olarak çerez, gazoz ve pasta... Tabii kınayı ve salonlara özgü bir istisna olan dansöz performansını da unutmamak gerek. Mekân ister sokak olsun ister salon, bu eğlencelerin olmazsa olmazı fotoğraf ve video çekimiydi.

Okul Yılları ve Vizörün Arkasındaki Hayat

O yıllarda filizlenen ilgim zamanla büyüdü ve ortaokul sıralarından itibaren kendim fotoğraf çekmeye başladım. Lisede ise bu ilgi gerçek bir tutkuya dönüştü. Okul gezilerinde, eğlencelerde, tatillerde, özel günlerde ve hatta okulu kırıp kaçtığımız o özgür saatlerde sayısız kare yakaladım.

Fotoğraf çekmek çok keyifli ama küçük bir bedeli var: Arşivinizdeki binlerce kare arasında sizin de yer aldığınız fotoğrafların bir elin parmaklarını geçmemesi... Olsun; asıl mesele o anı yakalayıp ölümsüzleştirmek. Çünkü hayatın acısı, tatlısı, sevinci, hüznü, coşkusu ve sessizliği var. Yaşadığımız o anları yıllar sonra yeniden hissedebilmek için fotoğraf eşsiz bir araç.

Geleneksel kına gecesinde elinde kına tepsisi tutan gelinin eski bir hatıra fotoğrafı
Zamanı durduran karelerden bir hatıra... Gelin kınası.

Değişen Makineler, Eskimeyen Heves

Çocukluk, gençlik ve günümüz... İçimdeki heves hiç azalmadı; aksine yıllar geçtikçe daha da derinleşti. Geçen bunca zamanda değişen tek şey fotoğraf makinelerim oldu. Onların hikâyesini de bir başka pazar sohbetinde detaylıca konuşuruz.

Hayat bize verilmiş bir hediye; onu iyiliklerle ve güzelliklerle değerlendirelim. Sevgi ve sağlıcakla kalın.

Sizin Hikâyeniz Nedir? Sizin de yıllara meydan okuyan böyle bir tutkunuz ya da hobiniz varsa aşağıdaki yorumlar bölümünde benimle paylaşın; sohbetimizi orada sürdürelim.
Sizin Hikâyeniz Nedir?

Bu satırlar sizde hangi anıyı veya düşünceyi uyandırdı? Aşağıdaki yorum bölümünde düşüncelerinizi paylaşın, sohbete birlikte devam edelim.

Yorumlara Katıl ↓
Yeni Yazıları Kaçırmayın

İzmir’den yeni notlar, gözlemler ve fotoğraf hikayeleri yayınlandığında doğrudan e-postanıza gelsin.

Yorumlar

İlginizi Çekebilecek Diğer Yazılar